اعلامیه جهانی حقوق بشر كورش بزرگ

اینك كه به یاری مزدا تاج سلطنت ایران و بابل و كشور های جهات چهارگانه را بر

سرگذاشته ام اعلام می كنم كه تا روزی که زنده هستم و مزدا توفیق سلطنت

را به من می دهد دین و آیین و رسوم ملتهایی که من پادشاه آنها هستم را محترم

خواهم شمرد و نخواهم گذاشت كه حاكمان و زیر دستان من دین و آیین و رسوم

ملتهایی كه من پادشاه آنها هستم یا ملتهای دیگر را مورد تحقیر قرار دهند یا

 به آنها توهین نمایید.

من از امروز كه تاج سلطنت بر سر نهاده ام تا روزی كه زنده هستم و مزدا توفیق

سلطنت را به من می دهد هرگز سلطنت خود را به هیچ ملتی تحمیل نخواهم

كرد و هر ملتی آزاد است كه مرا به سلطنت خود قبول نماید یا ننماید و هر گاه نخواهد

مرا پادشاه خود بداند من برای سلطنت آن ملت مبادرت به جنگ نخواهم كرد.

من تا روزی كه پادشاه هستم نخواهم گذاشت كسی به دیگران ظلم كند و اگر

شخصی مظلوم واقع شد من حق او را خواهم گرفت و به او خواهم داد

و ستمگر را مجازات خواهم كرد.

من تا روزی كه زنده هستم نخواهم گذاشت مال غیرمنقول یا منقول دیگران

را به زور یا به نحوی دیگر بدون پرداخت بهای آن و جلب رضایت صاحب مال تصرف

نمایند و من تا روزی كه زنده هستم نخواهم گذاشت كه شخصی دیگری را به بیگاری

بگیرد و بدون پرداخت مزد او را به كار وا دارد.

من امروز اعلام می كنم كه هر كس آزاد است كه هر دینی را كه میل دارد

بپرستد و در هر نقطه كه میل داردسكونت كند مشروط بر اینكه در آنجا

حق كسی را غصب ننماید و هر شغل را كه میل دارد پیش بگیرد و

مال خود را به هر نحوی كه مایل است به مصرف برساند مشروط بر آنكه

 لطمه به حقوق دیگران نزند.

من اعلام می كنم كه هر كس مسئول اعمال خود می باشد و هیچ كس را

نباید به مناسبت تقصیری كه یكی از خویشاوندانش كرده مجازات كرد و مجازات

برادر گناهكار و بر عكس ممنوع است و اگر یك نفر از خانواده یا طایفه ای مرتكب

تقصیری می شود فقط مقصرباید مجازات گردد نه دیگران.

من تا روزی که به یاری مزدا زنده هستم و سلطنت می كنم نخواهم گذاشت

كه مردان و زنان را به عنوان غلام و كنیز بفرستند و خرید مردان و زنان بعنوان غلام و كنیز

و رسم بردگی باید به كلی از جهان بر افتد.

از مزدا خواهانم که مرا در راه اجرای تعهداتی كه نسبت به ایران و بابل

و ملتهای کشورهای چهارگانه بر عهده گرفته ام موفق گرداند.

از مخالفت با گردن کلفت ها تا توسری به فقرا

پردۀ نخست: هاشمی رفسنجانی درسال‌های 1361 و 1362

خطبه نماز جمعه اول آبان 1361
(خدا می‌داند آن روزی که بتوانيم توی اين مملکت مسالۀ مسکن را حل کنيم، مسالۀ استضعاف را حل کنيم و با اجرای اصل 49 قانون اساسی اين گردن کلفت‌ها را اموال نامشروع شان را از توی حلقشان بيرون بياوريم و حتی از مهريه زنانشان پس بگيريم و با همۀ اينها بتوانيم حرفهايمان را به دنيا بزنيم، کاری را که کرده ايم ارائه بدهيم آن روز، روز اسلام و انقلاب است)

خطبه نماز جمعه ۶ اسفند 1362
(هنوز در اين کشور هستند کسانی که به نام اسلام از ميلياردرها دفاع می‌کنند)
خطبه نماز جمعه ١۴ اسفند 1362
(اين احتمال است که ما و دولت کنونی نتوانيم اسلام را در زمينۀ اقتصادی پياده کنيم. پيامبر اکرم هم نتوانست اسلام را آن طور که می‌خواست پياده کند، حضرت اميرالمؤمنين هم که ما شاگرد او هم نيستيم نتوانست اسلام را پياده کند. ولی اگر مردم اسلام واقعی را بشناسند، آن را بالاخره پياده خواهند کرد)
پردۀ دوم: هاشمی رفسنجانی در سال 1378
گفتگو با خبرگزاری موج
ساختن اقتصاد كشور با شيوه گداپروري جواب نمي دهد و لذا بايد در عرصه توليد قدم هاي مهم و اساسي برداريم.
يکی از موانع فرهنگي فضاي رواني است كه در جامعه انقلابي ما وجود دارد بعضي تصورشان بر اين است كه هر كسي كه كارهاي بزرگي انجام مي‌دهد طاغوتي و اشرافي است.
وقتي دولت توزيع خودش را كوپني مي‌كند، كوپن تقلبي وارد مي‌شود، بازار سياه بوجود مي‌آيد و تبعات بعدي به وجود مي‌آيد. مثلاً همين قاچاق در كشور كه مشكل زا است اگر تعرفه‌هاي واردات با ساز و كار مشخص، معلوم باشد كه قاچاق بوجود نمي‌آيد.
اسلام منافاتي با مسايل اقتصادي ندارد و اينكه طرح شود كه خمس و زكات كفايت از ماليات مي‌كند اينها مسايل انحرافي است البته مواردي كه اسلام در بحث قناعت، جلوگيري از اسراف مي‌كند بسيار مهم و قابل اهميت است چه كسي گفته كه ما نبايد از نعمت‌هاي خدادادي استفاده كنيم.
بحث من اين نيست همه داراي سهام مساوي باشند، بلكه سهام‌ها را عرضه كنيم و هر كس بر اساس توانايي هايش سهام را خريداري نمايد.